Καλώς ήλθατε στο χωριό ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΛΑΚΩΝΙΑΣ... στο blog μας θα βρείτε έγκυρη ενημέρωση και ευχάριστη ψυχαγωγία ...γράψτε μας τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας ... θα χαρούμε ιδιαίτερα αν εγγραφείτε ως αναγνώστες μας και ενδυναμώσετε "ψηφιακά" το χωριό μας.

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

AΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΑΣ

Περίπτερο "Αγροτικού Συνεταιρισμού Στεφανιάς"

σε Διεθνή Έκθεση Αγροτικών Προϊόντων.

Ο Πρόεδρος του Συνεταιρισμού κ. Χρήστος Παπαδάκος.

Θεμελίωση Ελαιουργικού Εργοστασίου στην Στεφανιά το 1958.

Το χωριό ΣΤΕΦΑΝΙΑ διαθέτει "ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ" από το 1958, με δικό του σύγχρονο ελαιοτριβείο που παράγει λάδι επεξεργασμένο σε χαμηλές θερμοκρασίες με οξέα μόλις 0-0,27 (σύμφωνα με την τελευταία χημική ανάλυση που έγινε τον 2/2011 και που λόγω των χαρακτηριστικών του, παίρνει τα εύσημα του ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ) και με φρουκτώδη και πικάντικη γεύση. Το λάδι που παράγει ο κάμπος της Στεφανιάς και προστατεύει ο Συνεταιρισμός έχει λάβει σημαντικές διακρίσεις, επαίνους και βραβεία τόσο για την ποιότητά του.

Ανάλυση των στοιχείων του ελαιόλαδου του Συνεταιρισμού 2011

που αποδεικνύει την άριστη ποιότητά του.

Βραβείο ποιότητας για το ελαιόλαδο του

"Αγροτικού Συνεταιρισμού Στεφανιάς".

Ποσότητες του λαδιού εξάγονται σε ΗΠΑ και Καναδά, αλλά και ποσότητα της παραγωγής αγοράζεται στην γειτονική Ιταλία.
H ποικιλία της ελιάς που επί το πλείστον καλλιεργείται στον κάμπο της Στεφανιάς και τις γύρω περιοχές είναι η ΚΟΡΩΝΕΪΚΗ : Πιθανές συνωνυμίες: Ψιλολιά , Κρητικιά, Κορωνιά, Σταφιδολειά Λιανολιά. Είναι διαδομένη στην Πελοπόννησο (Αχαΐα, Μεσηνία, Λακωνία), στην Κρήτη ( Χανιά , Ρέθυμνο), στη Ζάκυνθο, Μεσολόγγι, στα νησιά Σάμο, Μήλο κλπ. Το δένδρο μπορεί να γίνει ψηλό (15μ.) και πλατύ (10μ), οριζοντιόκλαδο. Μικρόπαρπο μέχρι 1.000 καρπούς το κιλό που η ωριμάνσή του ξεκινάει από Οκτώβρη, αλλά μένει στο δένδρο μέχρι και μέσα Φλεβάρη. Έχει το πλεονέκτημα να προσαρμόζεται σε αντίξοες συνθήκες, άκρως ξηροθερμικές και να αντέχει σε δυνατούς ανέμους. Μπορεί να καλλιεργηθεί από τις παραθαλάσσιες περιοχές, μέχρι και σε υψόμετρο 500 μέτρων. Ανθίζει πρώΐμα και καρπίζει πολύ. Προσβάλλεται εύκολα από τον δάκο, την καπνιά, τη βανβακάδα και άλλα έντομα του ξύλου. Είναι μια καθαρά Ελληνική ποικιλία ελαιόδενδρου, με άριστα χαρακτηριστικά. Με τις κατάλληλες καλλιεργητικές φροντίδες, καρποφορεί κάθε χρόνο και η περιεκτικότητα του καρπού σε ελαιόλαδο είναι περίπου 20~25%. Η κορωνέϊκη ελιά, δίνει εκλεκτό λάδι , με αρώματα και εξαιρετική γεύση. Το Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο της κορωνέϊκης, δίκαια κατατάσσεται ως το πρώτο παγκοσμίως.

Οι καλαίσθητες συσκευασίες ελαιόλαδου

(τενεκές 17,5 λίτρων και μπουκάλι 0,750 ml)

του "Αγροτικού Συνεταιρισμού Στεφανιάς".


Ας δούμε τώρα βήμα - βήμα την διαδικασία παραγωγής λαδιού, στο ελαιοτριβείο του "Αγροτικού Συνεταιρισμού Στεφανιάς".
1) οι ελιές συλλέγονται στην χοάνη και μεταφέρονται με ιμάντα κύλησης στο επόμενο στάδιο.

2) γίνεται η αποφύλλωση και το πλύσιμο του καρπού.

3) Ο καρπός σπάει και αρχίζει να πλάθεται για να δημιουργηθεί η ελαιόπαστα.
4) Γίνεται η παραλαβή του ακαθάριστου ελαιόλαδου από τα κύτταρα του μεσοκάρπιου.

5) Μέσω της φυγοκέντρισης (decanter) ο πολτός διαχωρίζεται σε λάδι και στερεά απόβλητα.
6) το λάδι προετοιμάζεται για τον τελικό καθαρισμό του.

7) τελικός καθαρισμός λαδιού και ζύγιση τελικού προϊόντος.



-----------------------------------------------------------

Επίσης, το δεύτερο κύριο προϊόν που παράγει ο κάμπος της Στεφανιάς και χαίρει μεγάλης εκτιμήσεως στο εμπόριο των αγροτικών προϊόντων είναι τα εσπεριδοειδή (πορτοκάλι και μανταρίνι) Στον κάμπο της Στεφανιάς παράγονται επί το πλείστον οι εξής ποικιλίες εσπεριδοειδών:

Πορτοκάλια Bαλέντσια (Valencia) : Ξενική ποικιλία που ωριμάζει από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο και έτσι επιτρέπει στους παραγωγούς να εφοδιάζουν την αγορά με πορτοκάλια και τους καλοκαιρινούς μήνες. Τα πορτοκάλια Βαλέντσια έχουν τη μεγαλύτερη προσαρμοτικότητα από τα ομφαλοφόρα πορτοκάλια και μπορεί να ευδοκιμήσουν σε μεγαλύτερη ποικιλία εδαφών και κλιματικών συνθηκών. Οι καρποί είναι καλής ποιότητας και εύγευστοι, μέτριοι σε μέγεθος, με ελάχιστους σπόρους και φλοιό όχι χοντρό. Ανάλογα με την περιοχή, οι καρποί συνήθως γίνονται κατάλληλοι για κατανάλωση μετά το τέλος Μαρτίου έως αρχές Ιουνίου. Σε δροσερές περιοχές, οι καρποί μπορεί να μένουν στα δέντρα μέχρι Οκτώβριο - Νοέμβριο. Όμως τα ποσοστά σακχάρων και οξέων μειώνονται.

Πορτοκάλια Mέρλιν (Merlin) : Γνωστή ποικιλία με πολύ εύγευστους καρπούς και χυμώδεις ,καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου.

Πορτοκάλια Ναβαλίνα (Navelina) : Η ποικιλία πορτοκαλιών ναβαλίνα, είναι πορτοκάλια χωρίς κουκούτσι που πήραν το όνομα τους από την προεξοχή που έχουν στο κάτω μέρος τους, όπου περιέχεται ένα μικρό φρούτο σε εμβρυϊκή κατάσταση. Έχουν φλούδα χοντρή και γλυκιά ζουμερή σάρκα. (Η φλούδα τους γίνεται εξαιρετικό γλυκό του κουταλιού) .

Πορτοκάλια Nικόλ (Nicole)

Μανταρίνια Κλημεντίνη (SPA - 63) : Ο σπόρος έχει μέσο μέγεθος σχήμα σφαιρικό (πεπλατυσμένο στους πόλους) και χρώμα βαθύ πορτοκαλοκόκκινο. Ο φλοιός είναι λείος, λεπτός και αποκολλάται από τη σάρκα εύκολα. Η σάρκα είναι τρυφερή, χυμώδες και γευστική. Είναι κλώνος πρώΐμος και λιγόσπερμος. Θεωρείται κλώνος παραγωγικός και πιο ενδεδειγμένος για διάδοση στη χώρα μας.

Μανταρίνια Ορτανίκ : διασταύρωση γλυκού πορτοκαλιού και μανταρινιού, και ανακαλύφθηκε στην Τζαμάικα στις αρχές του 1900. Η λέξη είναι μια μίξη των λέξεων orange, tangerine και unique, που αντανακλά τόσο τον χαρακτήρα του φρούτου, όσο και τα επιμέρους στοιχεία του। Είναι μια καλή πηγή βιταμίνης C, φολικού οξέος και Β-καροτίνης. Περιέχει επίσης ασβέστιο, μαγνήσιο, και βιταμίνες Β1, Β2 και Β3.


Ρεπορτάζ : Ντένη Μαστρογιαννάκου